De stille opkomst van de Europese superstaat

dinsdag, 21 december 2010 15:56

Geschreven door Redactie

Genietend van en soms ook gehinderd door een ouderwets mooie sneeuwlaag, naderen we het einde van het jaar. Die bekende sneeuwplaatjes zouden je haast doen denken dat er niets verandert in onze wereld. Het tegendeel is echter waar. De greep van Europa op ons leven bijvoorbeeld wordt via een sluipend proces met rasse schreden en schijnbaar onafwendbaar groter. Vorig weekend nog spraken de Europese regeringsleiders af dat er in plaats van het tijdelijke een permanent noodfonds moet komen voor landen die niet meer aan hun betalingsverplichtingen kunnen voldoen.

Door Henk van Rhee, algemeen directeur van stichting Tot Heil des Volks.

Vooral omdat ze vanwege overmatige uitgaven geen geld tegen betaalbare rente meer kunnen lenen op de obligatiemarkt. Voor zo’n fonds is volgens de regeringsleiders slechts een kleine verdragswijziging nodig en dus hoeven de bevolkingen van nationale staten daar niet via een referendum mee in te stemmen.

Waakzaam
Intussen wordt zo de pijn van wanbeleid en persoonlijk politiek gewin verspreid over alle Eurolanden en brengt het noodfonds wel een flinke Europese controle mee op de nationale gang van zaken. Want alleen als je kunt aantonen dat je als land keurig voldaan hebt aan alle Europese eisen, mag je een beroep doen op het noodfonds. Europa ontwikkelt zich zo meer en meer van een economische en monetaire unie naar een politieke en fiscale gemeenschap, een echte staat dus.

De vrees voor een banken- en landencrisis was de dekmantel voor een nieuwe stap op weg naar de onvermijdelijke superstaat. De problemen voor de korte termijn lijken bezworen en de gevaren van de opkomende anonieme superstaat zijn voorlopig verborgen onder een dromerig mooi sneeuwlandschap. Tijd om waakzaam te worden.

Bron: Habakuk | www.habakuk.nu