"Autisme? Ik herken wel wat!"

donderdag, 22 april 2010 09:04

Geschreven door Redactie

Gedurende zes weken geven we u een kijkje achter de schermen van een praktijk voor counseling en coaching.
Vandaag komen Jan en Elly voor een tweede gesprek. Hun zoon Pim (13 ) kreeg vorig jaar de diagnose PDD/NOS, een stoornis uit het autistisch spectrum. Jan en Elly hebben steeds vaker onenigheid over de aanpak van Pim die - de puberteit nadert - moeilijker en agressiever wordt.

Tijdens het intakegesprek uitte Jan hoe hij tegen het gedrag van Pim aanloopt. Ik herkende dit van ouders in soortgelijke situaties en probeerde eerst uit te vinden hoe deze vader zelf in het leven staat. Al snel begreep ik, dat Pims kenmerken Jan niet helemaal vreemd zijn. Niet zo verwonderlijk: autisme is een aandoening met een erfelijke component. Daardoor vindt Jan het misschien extra moeilijk zich in Pim te verplaatsen. Ik heb dat laten rusten tot vandaag en wat extra tijd uitgetrokken.

We bekijken verschillende gezinssituaties van de laatste tijd. Ik merk hoe vooral Jan zijn zoon wil opvoeden volgens vaste richtlijnen, die hij zichzelf aangeleerd lijkt te hebben. Maar als situaties anders dan normaal zijn, dan reageert hij explosief.

Hoewel dit gevoelig kan liggen, moet ik hierop doorgaan. In aanvulling op wat beiden weten over PDD/NOS, vertel ik over de belevingswereld van kinderen met autisme. Jan wordt stiller, maar zegt ten slotte: “Ik herken daarin wel dingen van mezelf”. Ik laat hem dit even verwerken en vraag dan hoe hij dat ervaart. Het doet hem blijkbaar veel, hij geeft geen antwoord. Elly reageert wel: “Dat zou voor mij veel verklaren”, zegt ze, “ik heb vaak gedacht dat Jan soms net zo reageert als Pim.”

Deze ontdekking is confronterend, maar lijkt hen beiden ook meer onderling begrip te geven. Ik vraag Jan of onderzoek hem zinvol lijkt. Mocht hij écht een soortgelijke diagnose krijgen, dan kan hij gerichte begeleiding zoeken en kunnen hij en Elly samen misschien anders naar de problemen kijken. Jan belooft hierover te praten met zijn huisarts. Elly lijkt opgelucht. “Ik sta achter hem, zegt ze, maar ook achter Pim. Ik hou veel van allebei, maar het werd me soms te zwaar.”

We spreken af, dat ik hen intussen coach in situaties die zich met Pim voordoen. Een concrete gedragslijn helpt daarbij vaak. Hoe reageer je bijvoorbeeld als Pim agressief wordt, welke uitspraken kun je beter vermijden? Dergelijke tips zijn trouwens handig voor menig ouderpaar met puberende kinderen: ze hebben altijd te maken met acceptatie van het kind zoals het is.

Eerder in deze serie verschenen: "Geven jullie ook assertiviteitstraining?" | "Burnout – Herken de symptomen" | "Burnout – en dan?" | "Ik ben al moe als ik opsta"

In deze serie volgen in de aankomende weken de volgende artikelen: "Door alle gebeurtenissen moet haar veiligheid aangetast zijn." | "Bijna de leeftijd van mijn overleden moeder" | "Student zoekt coach voor studiebegeleiding" | "Het was nooit goed genoeg!"

Deze column is geschreven door Hetty Mulder-van Drie. Ze is eigenaar van Capiamo, de praktijk voor training, counseling en coaching (voorheen Andare Counseling en Coaching).

Bron: Capiamo | www.capiamo.nl