Elisa lag ziek aan de ziekte, waarvan hij zou sterven. Joas, de koning van Israël, kwam tot hem en weende over hem en zeide: mijn vader, mijn vader! Wagens en ruiters van Israël! Elisa zeide tot hem: haal boog en pijlen. En toen hij voor hem boog en pijlen gehaald had, zeide hij tot de koning van israel: leg uw hand aan de boog. En hij legde er zijn hand aan. Toen legde Elisa zijn handen op die van de koning. Daarna beval hij: open het venster naar het oosten. En toen hij het geopend had, zeide Elisa: schiet. En hij schoot. Toen zeide hij: een pijl der overwinning op Aram. Gij zult Aram bij Afek tot vernietiging toe verslaan. Daarna zeide hij: neem de pijlen. Toen hij ze genomen had, zeide hij tot de koning van Israël: sla op de grond. Hij sloeg driemaal en hield toen op. En de man Gods werd toornig op hem en zeide: gij hadt vijf- of zesmaal moeten slaan, dan hadt gij Aram verslagen tot vernietiging toe. Maar nu zult gij Aram driemaal verslaan. (2 Koningen 13:14-19 NBG51)

Door Jan Willem van der Hoeven, directeur International Christian Zionist Center

Wat is de beleidslijn van de Israëlische regering voor wanneer er een oorlog uitbreekt?

Zal Israël deze keer de wereld vooraf in niet mis te verstane bewoordingen waarschuwen wat haar reactie zal zijn in het geval van een aanval op haar burgers? Dat de staat zal reageren wanneer zij - ondanks alle concessies en getoonde bereidheid tot vreedzaam samenleven – door de omliggende vijandige landen wordt aangevallen, niet stil zal blijven? Dat zij bij een aanval van haar door haat gedreven vijanden, die mogelijk duizenden burgerslachtoffers zal eisen, alle gebieden die zij reeds in bezit heeft en de gebieden waarop zij recht heeft, zal annexeren?

Als de internationale gemeenschap zo’n vreselijke uitkomst niet wenselijk acht, moet Israël het volgende doen: zeg de Arabische staten nu om af te zien van verdere aanvallen, of te leven met de gevolgen van de oorlog die zij zelf veroorzaken.

Zoals Israëls vertrekkende hoofd van de militaire inlichtingendienst onlangs waarschuwde, zal de volgende oorlog zonder twijfel ernstiger en bloediger zijn dan alle voorgaande. Geen van de duizenden Israëlische militaire and burgerslachtoffers zal kunnen herstellen van de gevolgen.

Daarom moet Israëls regering – als voorbereiding op dit conflict en in een serieuze poging het te voorkomen – nu reeds de hele wereld (inclusief de door haat gedreven vijanden) confronteren met de verschrikkelijke gevolgen en de nasleep van deze oorlog. Dan zal er geen ruimte meer zijn voor nog meer onderhandelingen over valse vredesakkoorden met een stiekeme bijbedoeling. Israël zal deze keer duidelijk moeten beslissen en uitspreken dat zij – net als de geallieerden in de laatste wereldoorlog – zal blijven vechten tot de overwinning is behaald.  En niet zal stoppen ten behoeve van het zoveelste staakt-het-vuren en nog meer eindeloze onderhandelingen. Dan zal de joodse staat – nog veel meer dan het commando van de geallieerde strijdkrachten na hun overwinning op de nazi’s – haar eigen voorwaarden voor vrede aan haar vijanden opleggen.

Onlangs verklaarde de Syrische minister van buitenlandse zaken Muallem: ‘de volgende oorlog zal slechts verliezers kennen.’ maar ik zeg tegen hem: ‘fout! Er zal zowel een winnaar als een verliezer zijn. Je kunt maar beter nooit met deze oorlog beginnen, meneer Muallem!’

Bron: Pillar of Fire (Vertaling door Martin van Dalen) | www.pillaroffire.nl