De bijbel vertelt ons: "zie, Damascus wordt weggenomen, zodat het geen stad meer is: het wordt een puinhoop’.  (Jesaja 17:1)

Vertrekkend hoofd van de militaire inlichtingendienst, generaal Amos Yadlin, heeft Israël onlangs gewaarschuwd dat de volgende oorlog heviger en bloediger zal zijn dan iedere voorgaande krachtmeting. Een tijdje geleden heb ik een bezorgde brief geschreven naar de huidige Israëlische stafchef, generaal Gabi Ashkenazi. In die brief heb ik benadrukt dat Syrië – samen met de zwaar met raketten bewapende Hezbollah – momenteel Israëls gevaarlijkste vijand is.
Door: Jan Willem van der Hoeven, directeur International Christian Zionist Center

Syrië is al enige tijd koortsachtig bezig met de voorbereidingen van een volgende ronde vijandelijkheden met Israël. In de afgelopen maanden zijn er honderden scud-raketten gebruiksklaar gemaakt en op Israëlische steden gericht – voornamelijk in het noorden. Sommige zijn uitgerust met het dodelijke vx-zenuwgas. De New York Times meldde op 7 december dat Hezbollah over 50.000 raketten beschikt en in staat is om daarmee Tel Aviv te treffen.

Een verrassingsaanval zou zonder twijfel duizenden doden tot gevolg hebben. Dit zou vervolgens een keiharde Israëlische reactie tegen Damascus veroorzaken in een poging een tweede raketaanval te voorkomen. Een militair – die nauwelijks wist dat de schrift een dergelijke gebeurtenis voorspelt – vertelde mij: ‘als Syrië ons aanvalt met zenuwgas leggen we Damascus compleet in de as.’ de Syrische minister van buitenlandse zaken Walid Muallem zinspeelde  op 26 november jl. Op dit mogelijke scenario toen hij zei: ‘iedereen zal verliezen. De huidige geavanceerde technologie maakt het mogelijk om heel vernietigend toe te slaan. Ook als is de andere partij militair gezien veel sterker.’ volgens het hierboven geciteerde vers uit Jesaja 17 zal echter Syrië de grootste verliezer zijn.

De vreselijke brand die in de afgelopen dagen in het gebied van de Karmel heeft huisgehouden vormt een wake-up call voor het Israëlische volk en de regering. Ik zou zelfs zeggen: een wake-up call dat er nog veel ergere gebeurtenissen in het verschiet liggen. Naar nu blijkt was Israël niet eens voldoende voorbereid op deze ramp (met  42 doden, vijf miljoen verbrande bomen en zo veel vernietigde eigendommen). Hoe zal het zijn als er binnenkort mogelijk duizenden katuysha- en scud-raketten door  Syrië en Hezbollah worden afgevuurd op het noorden en midden van het land? Die zullen niet alleen brandhaarden veroorzaken, maar veel meer burgers treffen dan deze bosbrand – hoe erg ook – ooit had kunnen doen!

Toe het vuur uitbrak, voelde ik (en anderen met mij) niet direct de noodzaak om hiervoor specifiek te bidden. Ik ging er vanuit (en ik vermoed vele Israëli’s met mij) dat het vuur wel geblust zou worden. Het leek er in eerste instantie niet op dat de hemel klaarstond om te helpen bij het blussen van de brand. In tegendeel: vele maanden (zelfs jaren) van droogte hadden de grond veranderd in een enorme tondeldoos. De stevige wind die de vlammen aanjoeg leek eerder op een goddelijk signaal dat er iets niet in orde is – dat de god van liefde en genade deze brand toestond om zijn volk te waarschuwen en voor te bereiden op een uitslaande brand van veel groter omvang in de nabije toekomst.

Hoewel de wervelende oorlogsdreiging momenteel Israëls meest reële front vormt is er nog meer aan de hand. Israëls reputatie in de wereld brokkelt zienderogen af, zoals afgelopen week duidelijk werd toen Brazilië, Argentinië en Uruguay officieel hun erkenning uitspraken voor ‘de vrije en onafhankelijke Palestijnse staat binnen de grenzen van 1967’. Het Israëlische ministerie van buitenlandse zaken vreest dat de Zuid-Amerikaanse landen hiermee een deur hebben opengezet waardoor spoedig Europese en andere landen zullen volgen.

En in Washington DC zelf – de hoofdstad van de enige natie die Israël in deze vijandige wereld ooit als vriend beschouwde – trekt minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton alle stekkers uit het stopcontact in een poging om het vastgelopen ‘vredesproces’ weer in beweging te krijgen.

Wat kunnen wij als christenen - in het licht van deze duistere en moeilijke werkelijkheid - op dit moment doen om Gods geliefde volk terzijde te staan? We moeten in ieder geval niet afgaan op wat de internationale (of israëlische) media ons als belangrijk voorschotelen – of het nu de Olympische spe-len in Qatar of de branden in de Karmel-regio betreft. In plaats daarvan moeten we hem vragen wat hij beschouwt als cruciale gevaren voor het overleven van zijn volk – zoals hij reeds lang geleden door de profeten heeft voorzegd en in onze tijd door de heilige geest bevestigd.

Ik heb een tekst bijgevoegd die ik schreef en aan Israëlische VIP’s heb gestuurd voordat de brand op de karmel plaatsvond. Ik hoop en bid dat het volk en de leiders van Israël als gevolg van de schok die deze verschrikkelijke brand heeft veroorzaakt, er naar zullen luisteren en deze wake-up call van god ter harte nemen.

Zou u vandaag een paar minuten willen nemen om in uw eigen woorden een bemoediging of een waarschuwing (als een bezorgde vriend(in) – het moet geen boetepreek worden!) Op te schrijven en deze te faxen naar het volgende nummer in Israël: +972-2-6705369.   Rechtstreeks faxnummer van de Premier van Israël (Benyamin Netanyahu)

Het is goed en belangrijk dat wij Israël in onze gebeden blijven gedenken en ook bidden voor hen die door deze brand iemand of iets hebben verloren. Vraag om wijsheid voor de gekozen leiders van het land. Bovenal: moge de heer ieder van ons helpen en inspireren zodat wij onze plaats kunnen innemen.

Bron: Pillar of Fire | www.pillaroffire.nl